اکرم ابويی

چرا به حیوانات نگاه کنیم؟

از دوازده نشانه دایره‌البروج هشت نشانه حیوان است. در بین یونانیان، نشانه هریک از دوازده ساعت روز یک حیوان بود. (اولی گربه و آخری تمساح). هندیان تصور می‌کردند که زمین بر پشت فیلی جای دارد و فیل بر پشت لاک‌پشتی. به عقیده قوم نوئر در سودان جنوبی (انسان و حیوان اثر روی ویلیز):

کلیه موجودات از جمله انسان در آغاز با یکدیگر در محیطی دوستانه زندگی می‌کردند. جدایی وقتی شروع شد که روباه نمس هندی را ترغیب کرد تا گرزی را به طرف صورت فیل پرتاب کند.

جدالی بر پا شد و حیوانات از هم جدا شدند؛ هر کدام به راه خود رفتند و آن زندگی را که امروز می‌بینیم در پیش گرفتند و کمر به نابودی هم بستند.  شکم که ابتدا زندگی مستقلی برای خود در بیشه داشت، به درون انسان راه یافت، طوری که حالا او گرسنه است. اندام‌های جنسی نیز، که جدا بودند، خود را به مرد و زن چسباندند و سبب شدند که این دو مدام خواهان یکدیگر باشند. فیل به انسان آموخت که چگونه ارزن آرد کند و از این رو او اکنون گرسنگی خود را فقط با کار بی وقفه فرو می‌نشاند. موش به مرد آموخت که زادورود پدید آرد و به زن آموخت که زایمان کند. و سگ آتش را برای انسان آورد.

 درباره نگریستن- جان برجر