سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
« July 2006 | صفحهی اصلی | September 2006 »
August 30, 2006
August 28, 2006
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
August 25, 2006
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
August 22, 2006
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
August 18, 2006
سیمین بهبهانی / Simin Behbahani
سیمین بهبهانی / Simin Behbahani
August 14, 2006
Bertolt Brect/ به مناسبت پنجاهمین سالگرد مرگ برتولت برشت
Bertolt Brecht / Ölfarbe / 35 cm x 50 cm
Günter Grass spricht zum 50. Todestag von Bertolt Brecht
Hamburg. SDA/baz. Günter Grass ist von der ungebrochenen Bedeutung des literarischen Werks von Bertolt Brecht überzeugt. Kritisch beurteilt er dagegen Brechts Verhalten in der Emigration in den USA und später in der DDR.
«Mit seinen Dramen, theatertheoretischen Schriften und Gedichten hat Brecht eines der ganz grossen Werke des 20. Jahrhunderts geschaffen», sagte der Literatur-Nobelpreisträger in einem Gespräch mit der Nachrichtenagentur DPA anlässlich des 50. Todestags des Autors (1898-1956) am Montag.
«Gerade das lyrische Werk ist so umfassend, facettenreich und grossartig. Es ist nur mit der Bildungsmisere zu erklären, dass man darüber oft hinweggeht.»
Kein «Schulfunk»
«Über Brecht heute die Nase zu rümpfen, scheint Mode zu sein», sagte Grass, der noch in den 1950er Jahren als Kunststudent in Berlin politische Diskussionsrunden mit Brecht miterlebt und Inszenierungen des legendären Berliner Ensembles gesehen hatte. Insbesondere in den 1960/70er Jahren habe es einen Brecht-Kult gegeben, «damals war er sakrosankt.
Den Pendelschlägen der Zeit folgend, befindet man sich jetzt in einem Wellental.» Manche Dramen wie «Mutter Courage» oder das «Leben des Galilei» würden heute als «Schulfunk» abgetan. «Dabei sind es wunderbare Theaterstücke. Bis auf die «Dreigroschenoper» werden seine Stücke kaum mehr gespielt, was ich für einen horrenden Fehler halte», sagte Grass.
Verwandtschaft Galilei-Brecht
Besonders das «Leben des Galilei» sei «eine bis heute gültige Parabel über Zwangssituationen eines Intellektuellen, der, um seine Lehre zu schützen, sich den Mächten anpasst, sich kompromittieren lässt zum opportunistischen Verhalten».
Das sei im Grunde eine Lage, in der sich später auch Brecht befunden habe, so Grass mit Blick auf die Zeit Brechts in der DDR. «Ich begreife nicht, warum das Stück so selten gespielt wird, es gehört permanent auf die Spielpläne».
Das politische Verhalten Brechts beurteilte Grass kritisch. In Moskau habe sich Brecht nicht nach dem Schicksal von Intellektuellen erkundigt, die Opfer stalinistischer Säuberungsprozesse wurden. Und 1947 in den USA vor dem McCarthy- Ausschuss, als ihm kommunistische Betätigung vorgehalten wurde, habe er sich rein opportunistisch geäussert.
Arbeiteraufstand
Auch beim Arbeiteraufstand am 17. Juni 1953 in der DDR habe Brecht, statt Solidarität mit den Aufständischen zu üben, seine Probenarbeit fortgesetzt. Er gab «eine zweideutige Solidaritätserklärung an die SED» ab.
«Brecht hat später in den «Buckower Elegien», seine eigene zweifelhafte Rolle in dem Zusammenhang reflektiert. Das sind wunderbare Gedichte», sagte Grass.
Grass' eigenes Trauerspiel «Die Plebejer proben den Aufstand» - 1966 in Berlin uraufgeführt - sei damals zu Unrecht als Anti-Brecht- Stück diffamiert worden. Es beschreibe das Scheitern eines deutschen Arbeiteraufstandes, der führungslos war und der unter anderem auch daran scheiterte, dass die Intellektuellen sich nicht auf die Seite der Arbeiter stellten.
«Es ist der Hochmut der Intellektuellen, den ich in dem Stück schildere; der spontane Arbeiteraufstand entsprach nicht ihren theoretischen Vorgaben.»
Der Ignoranz zum Opfer gefallen
«Brechts Werk hat auf jeden Fall Bestand, jedenfalls wenn wir die Kulturnation sind, die wir vorgeben zu sein» resümierte der Nobelpreisträger. Allerdings bezweifle er das. Grosse Autoren wie Jean Paul oder Christoph Martin Wieland seien ebenfalls der Ignoranz zum Ofer gefallen und vergessen gegangen.
August 12, 2006
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
August 11, 2006
سیمین بهبهانی / Simin Behbahani
سیمین بهبهانی / Simin Behbahani
August 8, 2006
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
August 3, 2006
سیمین بهبهانی / Simin Behbahani
سیمین بهبهانی / Simin Behbahani
August 2, 2006
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
سیمین دانشور/ Simin Daneschvar
August 1, 2006
سیمین دانشور/ سیمین بهبهانی/ Simin Daneschvar/ Simin Behbahani
سیمین دانشور/ سیمین بهبهانی/ Simin Daneschvar/ Simin Behbahani
سلام مرا بپذیرید
برای سیمین دانشور و سیمین بهبهانی عزیز!
وقتی به چهره دو بانوی بزرگ ايران نگاه می کنم یاد سووشون، اثری یگانه از سیمین دانشورنویسنده و مترجم ایران می افتم. وقتی سر می چرخانم سیمین بهبهانی "یک دریچه آزادی" را می خواند و صدايش در گوشم نجوا می کند و ایران را با خاطراتش به یادم می آورد.
کودک روانه از پی بود، نق نق کنان که من پسته
پول از کجا بيارم من؟ زن ناله کرد آهسته...
کودک دوید در دکان پایی فشرد و عری زد.
گوشش گرفت دکاندار: کو صاحبت زبان بسته
مادر کشید دستش را : دیدی که آبرومان رفت؟
کودک سرش تکان داد دانسته یا ندانسته.......
زندگی وعشق از هم جدا نیست. اما رازی در چهره اين دو زن مهربان سایه انداخته که مرا ساعتها به خود مشغول کرده. راز پیوندها، راز بازآفرینی، راز سادگی، راز زیباشناسی، راز هنر، و راز وفاداری به انسان. رازی که پیدا و ناپیدا در تمام آثارشان حضور دارد و من می خواهم در آن سهیم باشم.
به این فکر می کنم هر چهره ای نامی است و هر نامی تاریخی.
این روزها طراحی زیاد کرده ام مخصوصا اتودهای بسیاری از اندام انسان. تصمیم گرفتم به سيمين ها سلام کنم.
معمولاً قبل از نقاشی آنقدر طراحی می کنم تا کاراکترها را بدست آورم. دو چهره بزرگ عزیزانم را روی سه پایه می گذارم؛ یکی چهره سیمین دانشور و دیگری سیمین بهبهانی. به چشمهایشان نگاه می کنم که به جز مهر همه زندگی است. میوه عشق ورزی و تفکر، آزادی و آزادگی. برای یکی رنگ قرمز برمی دارم و برای دیگری سبز. رابطه میان دو رنگ یکی سرد و دیگری گرم، در هماهنگی رنگها. دلم می خواهد احساسم را بوسیله رنگ بیان کنم. همان عشق وعلاقه ای را احساس می کنم که رنگها را می ستایم. چيزی مثل دلتنگی. راستش دلم می خواهد آنها را از نزدیک ببینم..
با سلام دستشان را می فشارم