کتیبه طلایی
پرچم پيشنهادی من
فوتبال یک نمایش مهم است که اکثر جهانیان را به خود مشغول کرده که به نظر من مزه فوتبال به تماشای جمعی آنست. اما در فوتبال چیزی قابل پیش بینی نیست و کسانی که نتیجه بازی را تعیین می کنند یازده نقری هستند که به میدان می روند.
در برلین در زمان شروع بازی های جام جهانی در اغلب مکان ها پرچم را به عنوان نشانه ملی کشورشان به شکل های مختلف بر پیشانی و اندام خود پیچیده بودند. برخی با شیرو خورشید، بعضی بی شير و خورشيد، عده ای با نقش های دیگر، گروهی با آرم رسمی.
رنگ ها و فرم ها نام هر کشوری را به زبان می آورد.
در خانه ام کنار پنجره نزدیک جعبه کوچکم، در یک دست کتیبه کوروش کبیر، به عنوان نماد آزادی، و در دست دیگر پرچم ایران مرا به گذشته می برد. در حافظه ام از پرچم به تاریخ و از تاریخ به ایران و از ایران به سی اصل منشور حقوق بشر فکر می کنم. به هویت ملی کشور، به رنگ سبز و سفید و قرمز، به فرهنگ و تمدن کهنسال ايران که همیشه به آن افتخار می کنیم، و شاید به یک پیوند تاریخی.
نظرها
کاش عقلشان می رسید!
اما تنها مشکل طرح ÷یشنهادی شما این است که بچه ها برایشان سخت است که پرچم ایران را نقاشی کنند!
شاد زیید
Posted by: Shobeir | June 18, 2006 3:17 PM
katibe ghangwa samol irani ast ama man ba shi o khorshid raatam wa an ra pahlwi as khodash dar nayawarde bud intori agar pish berim kar as in ham ke hast moshgel-tar mi-shawad.in ayande ham felan malum nist chand sal tul bekeshad momken ast ma an ros ra ham nabinim wali anche mosalam ast in arm feli be ja nemimanad be yek dalil an ham joda kardan mashab as sayer mosuat ast.in ham nar man bud.
Posted by: akram mohammadi | June 18, 2006 11:07 PM